Günter Korfmann exposeert in Nieuwe Energie

In de Nieuwe Energie, het fraaie gerenoveerde industriële gebouw aan de 3e Binnenvestgracht, kun je 19 werken van ons Mondialen-lid Günter Korfmann zien.

Het is een mooi overzicht, kris kras door Günter zelf uitgezocht. Bloemen, landschappen, portretten en groepen mensen. Heel divers en dat is ook in de stijlen terug te zien. Soms rustig, soms romantisch, dan weer expressief. Maar de stijl van een schilderij is niet belangrijk, vind Günter. een schilderij moet iets zeggen, het mag de aandacht trekken.

Benieuwd naar de mooie wereld van Günter Korfmann, loop dan eens langs bij de Nieuwe Energie en verwonder je over zijn kunst.

Frans Willems

Frans Willems

Frans Willems (1949) is een man met humor, dat bleek snel toen ik (Gerben Ferwerda) hem sprak. Hij is een man van contrasten: dat komt naar voren in zijn levensvisie maar ook in zijn manier van schilderen. En schilderen kan hij. Hij zet heel fraaie portretten op het doek.

Kijk maar naar zijn schilderij van Charles Bronson, van Mel Gibson (Braveheart) en naar het portret van Maxima.

Zijn humor laat hij zien in de anekdotes die hij vertelt. Ik geef er twee, die ook wel tekenend zijn voor zijn leven. De eerste gaat over de appel die ineens weg was. Frans werkte een tijd bij het bedrijf Rotogravure in Leiden. Nadat hij even een wandeling deed in de pauze was zijn appel verdwenen, die hij bij zijn twaalfuurtje wilde opeten. Later kwam zijn manager naar het toe. “Frans, waarom ben je niet aan werk?” “Ik ga werken als ik mijn appel terug heb” antwoordde hij. Want hij vond het een daad van oneerlijkheid, iets waar hij niet mee wilde dealen. Nog later kwam de manager weer. “Frans, waarom werk je niet?” “Ik zie mijn appel nog steeds niet” antwoordde Frans. En zo ging dat nog een paar keer door, tot de manager zei, ga dan maar naar huis. Frans hield er een vrije middag aan over, omdat zijn manager en de directeur er ook om konden lachen. De volgende dag kwam Frans op zijn werk, en daar lag een appel op hem te wachten. Het tekent hem, die eerlijkheid die hij zelf laat zien en die hij ook van anderen verwacht.

De tweede anekdote gaat over de start van de schildercarrière van Frans. Hij was met zijn vrouw op bezoek bij zijn schoonouders. Zijn schoonvader had een vrij groot schilderij hangen, en vroeg aan Frans wat die ervan vond. Die keek ernaar en zei: “Dat kan ik ook”. Zijn schoonvader begon onbedaarlijk te lachen, maar Frans dacht, ik zal een voorbeeld geven en kocht verf en penselen. Hij gaf hem een paar maanden later op zijn verjaardag een portret van zijn dochters. Het was het eerste schilderij dat Frans maakte, en het ontroerde zijn schoonvader enorm, zo goed was het getroffen.

Frans Willems is als schilder een self- made man. Hij heeft wel een grote steun gehad aan het werk dat hij deed bij het eerdergenoemde bedrijf Rotogravure, waar hij belast was met het retoucheren en behandelen van foto’s en negatieven. Daar ontdekte hij zijn vaste hand, en zijn vaardigheid met penselen. “We konden in die tijd een foto van Beatrix zo bewerken dat ze in haar blootje stond” vertelt Frans. Ook zijn oog voor details en voor kleur oefende hij in zijn baan bij Rotogravure, een beroemd Leids bedrijf dat in 1913 werd opgericht en helaas in 1972 de deuren moest sluiten.
Hoe kan je de stijl van Frans’schilderwerk het beste omschrijven? Hij is uniek binnen de Leidse mondialen, in de manier waarop hij mensen, taferelen en landschappen afbeeldt. Hij is wars van abstract schilderen. Hij kan daar op hartgrondige manier op afgeven, en ik snap hem goed. Frans laat goed zien wat hij wil vertellen, en gebruikt kleur en detail om dat te doen. Hij leunt tegen het hyperrealisme aan, en tegelijk heeft zijn werk ook iets surrealistisch, zoals het werk van Salvador Dali.

Nog meer is het magisch realistisch, zoals Carel Willink schildert. Zie bovenstaand schilderij met als titel: Ode aan de vrouw. Ook bij zijn portretten is dat het geval: hij beeldt een persoon af (vaak vrouwen omdat hij schoonheid bewondert), vaak ook een bekend persoon of iemand uit zijn omgeving, hij doet dat met fijne details en met mooi contrast, maar tegelijk geeft hij iets extra’s mee waardoor het nog meer boeit. In een aantal van de schilderijen van Frans komt dat magisch realisme ook naar voren door zijn onderwerpkeuze.

Dat zijn de schilderijen die hij metafysisch noemt.
De vrouw heet Atla en neemt de plaats in van Atlas uit de Griekse mythologie want niet de man draagt de wereld maar de vrouw.

In gesprek met Frans komt naar voren dat in de metafysische schilderijen zijn levensvisie naar voren komt. Hij is erg geïnspireerd door het gedachtengoed van Jozef Rulof, een boerenjongen uit ’s Heerenberg die zich als een belangrijke denker uit de 20e eeuw ontwikkelde. Jozef heeft vele boeken heeft geschreven over hoe de mensheid en de maatschappij in elkaar zitten, hoe de geschiedenis bezien moet worden en hoe ook mensen van deze tijd zouden moeten leven. Jozef Rulof was een medium, die contact had met belangrijke schilders en schrijvers die via hem hun invloed lieten gelden. Hij schilderde via de bekende schilder Antoon van Dijck uit de gouden eeuw, en deed dat ook voor een zaal met publiek. Hoewel ik natuurlijk slechts oppervlakkig van Jozef Rulof kennis heb genomen vind ik het zeker boeiend, en leer Frans op die manier beter kennen. De gedachte is dat de mens niet sterft, maar steeds verder leeft. En dat iedereen in het vervolg op zijn of haar leven verantwoording moet afleggen over de zaken die gepasseerd zijn. Frans kan er heel nog veel meer over vertellen, op onderhoudende manier. Zijn metafysische schilderijen vertellen een verhaal waarin de mens op een symbolische wijze in een wereld wordt neergezet, het zijn schilderijen waar je langer naar kan kijken.

Hij geeft een bekende plek in Nederland op een precieze manier weer, waar toch gevoel in zit en waar hij zijn visie neerzet.

Frans Willems heeft ook (soms op verzoek) motoren geschilderd.

Thuis en bij anderen heeft hij wanden en objecten beschilderd.

Hoe is Frans bij de Mondialen terecht gekomen? Hij was één van de eerste leden van het genootschap, en dat kwam door zijn vriendschap met Dick Bakhuizen van den Brink. Want ik ben nog iets vergeten, schilderen is niet de enige passie die Frans heeft, even groot is zijn passie voor muziek, met name hardrock. Hij heeft een aantal fraaie gitaren thuis staan, waaronder een fraaie twaalfsnarige. Hij zat in een hardrock band die in Leiden furore maakte en zo had hij een aantal gemeenschappelijke vrienden met Dick, op de Zoeterwoudse weg kwamen ze bij elkaar om te drinken en muziek te luisteren. Toen Dick de Leidse Mondialen oprichtte, rond 2010, vroeg hij Frans om lid te worden, en die zag daar wel iets in: een platform waar je andere schilders en kunstenaars ontmoet, en gezamenlijk exposities organiseert.

Frans schilderde tot dat moment meer in de stilte, maar ook zijn vrouw vond dat hij meer de openbaarheid moest zoeken, hoewel Frans daar eigenlijk niet zoveel om geeft: hij is niet echt ambitieus: schildert voor zichzelf.

De toekomst? Door de kanker die hij kreeg en de operatie die daarop volgde was Frans uit de running, als het om schilderen ging. Maar hij is van plan om die draad weer op te pakken, zeker als het erom gaat om zijn levensvisie uit te beelden, om metafysisch werk te maken. We zijn benieuwd en verwachten er veel van!

Bastiaan de Wit overleden

Vorige week ontvingen wij het droevige bericht over het plotselinge overlijden van onze collega en kunstvriend Bastiaan de Wit. Bastiaan was een oud-lid van de Leidsche Mondialen.

Door een noodlottig ongeval is hij op 26 december, drie dagen voor zijn 46e verjaardag, door verdrinking om het leven gekomen. De afgelopen weken is hij in Oegstgeest nog enthousiast aan een muurschildering bezig geweest.

Heel droevig zo’n bijzondere, zeer gewaardeerde collega te moeten missen. Wij wensen zijn familie heel veel sterkte toe.

In Memoriam: Jos van Kuilenburg

Ineens was daar het onthutsende bericht dat Jos van Kuilenburg was overleden. Onthutsend omdat het zo onverwacht kwam.
Jos was een van de meest actieve leden van De Leidsche Mondialen. Altijd aanwezig op exposities met een of meerdere van haar werken. Altijd bereid om een handje toe te steken als het nodig was.
Vaak kon je Jos ook aantreffen bij de maandelijkse borrel van de Mondialen. Met haar warme persoonlijkheid en haar belangstelling voor andere mensen was ze een geliefd gezicht op die borrels.
Jos was een veelzijdig kunstenaar. Naast ruimtelijk werk maakte Jos ook schilderijen en tekeningen. Vanaf haar 18ejaar was ze al bezig om kennis op te doen van de verschillende disciplines. Dat zorgde voor een hoge kwaliteit van haar werk, hetgeen o.a. tot uiting kwam toen ze de eerste prijs bij de Rembrandt-wedstrijd won.
Jos is 77 jaar geworden.
We zullen Jos missen.

 

Gezondheidscentrum Rijnland

Er hangt weer een nieuwe groep in Gezondheidscentrum Rijnland. Zie onze Facebook voor details en snapshots.

Groepsexpo Leidse Volkshuis

In de periode tussen Koningsdag en het begin van de zomervakantie mogen we exposeren in het Leidse Volkshuis. Via de mail hebben jullie hierover al bericht gehad. Verdere details zullen ook via de mail worden bekendgemaakt.

Herinnering aanmelden expo Gemeentehuis Katwijk

Er zijn pas 15 aanmeldingen voor onze expo in het Gemeentehuis in Katwijk. Wie zich nog niet heeft aangemeld kan dat nog doen tot uiterlijk 26 januari!

Er mag 1 plat werk (max. 1 meter breed) of 2 ruimtelijke werken worden geëxposeerd. Zie elders op de website.

Vul het formuliertje in of stuur een mailtje naar Lucia Delmiche.

De Schilderdocent door Gerben Ferwerda

Beste Gerben, als ik zo naar je schilderij kijk, mag ik een paar vragen stellen? Ja, goed. Ik wil je vragen, over welk deel ben je nu het meest tevreden? Over dat linkse stuk, met die donkere bergen, ja die zijn er goed uitgerold. Oh, ja, wel apart, dat wel. En waar ben je niet zo tevreden over? Over het midden, daar liep ik vast met de kleuren en schaduwen in het water. Oh, je wilde schaduwen maken. Mag ik nog wat vragen? Jawel. Wat is eigenlijk je plan, wat wil je uitdrukken? Nou, dat weet ik niet. Ik ben nu in de fase dat ik wat aanrommel. Laat me maar, ik kan ook alles nog overschilderen. (Enzovoort, zo kan het gaan op een les). Op de kunstacademies gaat het natuurlijk anders. Met opdrachten, en thema’s en zo. Lees verder

Beroemde mensen schilderen ook. Vals Spel?

Elke maand is er wel ergens een bekende Nederlander te zien die is gaan schilderen. Ik noem maar even, Jeroen Krabbe met zijn Late Licht, Herman van Veen met Anna3, zeefdrukken van Viola Holt en de tomaat van Ruud de Wild. (Om maar niet te spreken van Bush junior, een BA-er). Hoe moet je dat bekijken, want het lijkt gemakkelijk te gaan voor een BN-er. Je naam is gevestigd. Niet omdat je langzaam, zwoegend via de kunstacademie eindelijk iets maakt dat de aandacht trekt, een grens verlegd of een talent etaleert. Lees verder

Kunst of Kitsch?

Kunst of Kitsch?

Kent u Joseph Klibansky? Ik hoorde op de radio iemand die helemaal dolenthousiast was van zijn werk. Dus krabbelde ik op een papiertje al rijdend (ik zat in de auto) zijn naam op een papiertje, en sloeg thuis aan het googelen. Ik was wel even perplex. Wat een imponerende beelden! U ziet het zelf. Hij vertelt in de NRC dat de hele familie in Amsterdam nu meewerkt aan zijn kunstbedrijf. Hij maakt ook kunststof beelden, bijvoorbeeld parende schildpadden, of een kosmonaut die een kruis op zijn rug draagt. Fantasie genoeg. Maar….Lees verder

De Kunstpartij

Ik maak me zorgen, en dat gaat dit keer over de kunsthandel, en daarom moet er een kunstpartij worden opgericht. Er zijn op de wereld miljoenen ijverige kunstenaars, die nauwelijks een droge boterham verdienen. Denk aan al diegenen die mooie aquarellen maken, van zeegezichten en van bospartijen. Ook zijn er perfecte portretschilders, die op verzoek een prachtig lijkend schilderij maken. Er worden nu meer en mooiere schilderijen gemaakt dan in de hele 19e eeuw bij elkaar. In elk geval mooi Lees verder

Frans Willems en Hannie Verlint exposeren in de Nieuwstraat

Gedurende de maand september exposeren de Mondialen Frans Willems en Hannie Verlint werk in de expositieruimte in de Nieuwstraat 10. Dit is het pand van Hans Feddema.

Iedere woensdag in september, van 12.00 tot 17.30 uur. Kom langs en maak een praatje met een van de aanwezige kunstenaars.

Ina Versteeg in het NoordBrabants Museum

Het NoordBrabants Museum in ‘s-Hertogenbosch brengt van 12 september t/m 13 december 2015 de tentoonstelling Botanisch kunst – Een bloemrijke wetenschap. Een van de deelnemers van deze tentoonstelling is Ina Versteeg, lid van de Leidsche Mondialen.

Bloemen en planten – op een moment van grote schoonheid – stilgezet in de tijd. Kleurrijke tekeningen en schilderingen van de Vereniging Botanisch Kunstenaars Nederland. De natuur als bron van inspiratie voor kunstenaars.

Lucia Delmiche exposeert bij Bocconi

Lucia Delmiche, een van de Leidsche Mondialen, exposeert de hele maand september bij Bocconi Pasta Italiana, Burgsteeg 6.

Loop in het voorbijgaan gewoon even binnen, geniet van Lucia’s kleurrijke doeken en proef de Italiaanse specialiteiten van Bocconi.