Günter Korfmann exposeert in Nieuwe Energie

In de Nieuwe Energie, het fraaie gerenoveerde industriële gebouw aan de 3e Binnenvestgracht, kun je 19 werken van ons Mondialen-lid Günter Korfmann zien.

Het is een mooi overzicht, kris kras door Günter zelf uitgezocht. Bloemen, landschappen, portretten en groepen mensen. Heel divers en dat is ook in de stijlen terug te zien. Soms rustig, soms romantisch, dan weer expressief. Maar de stijl van een schilderij is niet belangrijk, vind Günter. een schilderij moet iets zeggen, het mag de aandacht trekken.

Benieuwd naar de mooie wereld van Günter Korfmann, loop dan eens langs bij de Nieuwe Energie en verwonder je over zijn kunst.

Frans Willems

Frans Willems

Frans Willems (1949) is een man met humor, dat bleek snel toen ik (Gerben Ferwerda) hem sprak. Hij is een man van contrasten: dat komt naar voren in zijn levensvisie maar ook in zijn manier van schilderen. En schilderen kan hij. Hij zet heel fraaie portretten op het doek.

Kijk maar naar zijn schilderij van Charles Bronson, van Mel Gibson (Braveheart) en naar het portret van Maxima.

Zijn humor laat hij zien in de anekdotes die hij vertelt. Ik geef er twee, die ook wel tekenend zijn voor zijn leven. De eerste gaat over de appel die ineens weg was. Frans werkte een tijd bij het bedrijf Rotogravure in Leiden. Nadat hij even een wandeling deed in de pauze was zijn appel verdwenen, die hij bij zijn twaalfuurtje wilde opeten. Later kwam zijn manager naar het toe. “Frans, waarom ben je niet aan werk?” “Ik ga werken als ik mijn appel terug heb” antwoordde hij. Want hij vond het een daad van oneerlijkheid, iets waar hij niet mee wilde dealen. Nog later kwam de manager weer. “Frans, waarom werk je niet?” “Ik zie mijn appel nog steeds niet” antwoordde Frans. En zo ging dat nog een paar keer door, tot de manager zei, ga dan maar naar huis. Frans hield er een vrije middag aan over, omdat zijn manager en de directeur er ook om konden lachen. De volgende dag kwam Frans op zijn werk, en daar lag een appel op hem te wachten. Het tekent hem, die eerlijkheid die hij zelf laat zien en die hij ook van anderen verwacht.

De tweede anekdote gaat over de start van de schildercarrière van Frans. Hij was met zijn vrouw op bezoek bij zijn schoonouders. Zijn schoonvader had een vrij groot schilderij hangen, en vroeg aan Frans wat die ervan vond. Die keek ernaar en zei: “Dat kan ik ook”. Zijn schoonvader begon onbedaarlijk te lachen, maar Frans dacht, ik zal een voorbeeld geven en kocht verf en penselen. Hij gaf hem een paar maanden later op zijn verjaardag een portret van zijn dochters. Het was het eerste schilderij dat Frans maakte, en het ontroerde zijn schoonvader enorm, zo goed was het getroffen.

Frans Willems is als schilder een self- made man. Hij heeft wel een grote steun gehad aan het werk dat hij deed bij het eerdergenoemde bedrijf Rotogravure, waar hij belast was met het retoucheren en behandelen van foto’s en negatieven. Daar ontdekte hij zijn vaste hand, en zijn vaardigheid met penselen. “We konden in die tijd een foto van Beatrix zo bewerken dat ze in haar blootje stond” vertelt Frans. Ook zijn oog voor details en voor kleur oefende hij in zijn baan bij Rotogravure, een beroemd Leids bedrijf dat in 1913 werd opgericht en helaas in 1972 de deuren moest sluiten.
Hoe kan je de stijl van Frans’schilderwerk het beste omschrijven? Hij is uniek binnen de Leidse mondialen, in de manier waarop hij mensen, taferelen en landschappen afbeeldt. Hij is wars van abstract schilderen. Hij kan daar op hartgrondige manier op afgeven, en ik snap hem goed. Frans laat goed zien wat hij wil vertellen, en gebruikt kleur en detail om dat te doen. Hij leunt tegen het hyperrealisme aan, en tegelijk heeft zijn werk ook iets surrealistisch, zoals het werk van Salvador Dali.

Nog meer is het magisch realistisch, zoals Carel Willink schildert. Zie bovenstaand schilderij met als titel: Ode aan de vrouw. Ook bij zijn portretten is dat het geval: hij beeldt een persoon af (vaak vrouwen omdat hij schoonheid bewondert), vaak ook een bekend persoon of iemand uit zijn omgeving, hij doet dat met fijne details en met mooi contrast, maar tegelijk geeft hij iets extra’s mee waardoor het nog meer boeit. In een aantal van de schilderijen van Frans komt dat magisch realisme ook naar voren door zijn onderwerpkeuze.

Dat zijn de schilderijen die hij metafysisch noemt.
De vrouw heet Atla en neemt de plaats in van Atlas uit de Griekse mythologie want niet de man draagt de wereld maar de vrouw.

In gesprek met Frans komt naar voren dat in de metafysische schilderijen zijn levensvisie naar voren komt. Hij is erg geïnspireerd door het gedachtengoed van Jozef Rulof, een boerenjongen uit ’s Heerenberg die zich als een belangrijke denker uit de 20e eeuw ontwikkelde. Jozef heeft vele boeken heeft geschreven over hoe de mensheid en de maatschappij in elkaar zitten, hoe de geschiedenis bezien moet worden en hoe ook mensen van deze tijd zouden moeten leven. Jozef Rulof was een medium, die contact had met belangrijke schilders en schrijvers die via hem hun invloed lieten gelden. Hij schilderde via de bekende schilder Antoon van Dijck uit de gouden eeuw, en deed dat ook voor een zaal met publiek. Hoewel ik natuurlijk slechts oppervlakkig van Jozef Rulof kennis heb genomen vind ik het zeker boeiend, en leer Frans op die manier beter kennen. De gedachte is dat de mens niet sterft, maar steeds verder leeft. En dat iedereen in het vervolg op zijn of haar leven verantwoording moet afleggen over de zaken die gepasseerd zijn. Frans kan er heel nog veel meer over vertellen, op onderhoudende manier. Zijn metafysische schilderijen vertellen een verhaal waarin de mens op een symbolische wijze in een wereld wordt neergezet, het zijn schilderijen waar je langer naar kan kijken.

Hij geeft een bekende plek in Nederland op een precieze manier weer, waar toch gevoel in zit en waar hij zijn visie neerzet.

Frans Willems heeft ook (soms op verzoek) motoren geschilderd.

Thuis en bij anderen heeft hij wanden en objecten beschilderd.

Hoe is Frans bij de Mondialen terecht gekomen? Hij was één van de eerste leden van het genootschap, en dat kwam door zijn vriendschap met Dick Bakhuizen van den Brink. Want ik ben nog iets vergeten, schilderen is niet de enige passie die Frans heeft, even groot is zijn passie voor muziek, met name hardrock. Hij heeft een aantal fraaie gitaren thuis staan, waaronder een fraaie twaalfsnarige. Hij zat in een hardrock band die in Leiden furore maakte en zo had hij een aantal gemeenschappelijke vrienden met Dick, op de Zoeterwoudse weg kwamen ze bij elkaar om te drinken en muziek te luisteren. Toen Dick de Leidse Mondialen oprichtte, rond 2010, vroeg hij Frans om lid te worden, en die zag daar wel iets in: een platform waar je andere schilders en kunstenaars ontmoet, en gezamenlijk exposities organiseert.

Frans schilderde tot dat moment meer in de stilte, maar ook zijn vrouw vond dat hij meer de openbaarheid moest zoeken, hoewel Frans daar eigenlijk niet zoveel om geeft: hij is niet echt ambitieus: schildert voor zichzelf.

De toekomst? Door de kanker die hij kreeg en de operatie die daarop volgde was Frans uit de running, als het om schilderen ging. Maar hij is van plan om die draad weer op te pakken, zeker als het erom gaat om zijn levensvisie uit te beelden, om metafysisch werk te maken. We zijn benieuwd en verwachten er veel van!

Drukbezochte maandborrel

Hoewel de zon niet scheen was er toch sprake van een lekker temperatuurtje. Of het daaraan heeft gelegen zullen we nooit weten, maar feit was wel dat de maandelijkse Mondialen borrel uitermate druk bezocht was. Het was zelfs zo druk dat niet iedereen een plekje op de foto’s kon vinden.

Het lijkt er op dat de vele aanwezige kunstenaars de lente al voelden kriebelen, zeker met het vooruitzicht op een paar zonnige en mooie dagen. Ongetwijfeld staan de penselen thuis al in slagorde opgesteld en liggen de tubes verf te wachten op de avonturen die gaan volgen.

Het was een geanimeerde bijeenkomst, daar in de altijd gezellige Uyl van Hoogland, de vaste pleisterplaats van de Leidsche Mondialen. Drukke gesprekken, interessante discussies, het is altijd gezellig bij de Mondialen.

Expositie in Pieter de la Court gebouw geopend

Dinsdagmiddag 12 februari was het ‘s-middags drukker dan gebruikelijk in het grote Pieter de la Court gebouw, de thuisbasis van de Faculteit Sociale Wetenschappen. Want daar werd een grote expositie van de Leidsche Mondialen geopend.

Twee lange gangen hangen vol met werk van vele Mondialen. Studenten, docenten en bezoekers krijgen een goede indruk van de diversiteit, die de Leidsche Mondialen kenmerkt. Naast schilderijen staan er ook een aantal vitrines met ruimtelijk werk. Dat alles zorgt voor een compleet overzicht.

De expositie duurt nog tot en met 10 mei, dus er is nog alle tijd om eens rustig rond te wandelen en te genieten van de vele fraaie kunstwerken. 

De opening werd verricht door een lid van de kunstcommissie van de faculteit. Peter Nas, emeritus hoogleraar aan de faculteit en Mondiaal, was een van de drijvende krachten achter de expositie van de Mondialen.

Namens de Mondialen werd een dankwoord gesproken door voorzitter Ton Kohlbeck.

Expositie Mondialen in het Pieter de la Court gebouw

Na de grote expositie in de BplusC bibliotheek met als thema het schaakspel volgt er nu een grote expositie in het Pieter de la Court gebouw. Dit bij vele Leidenaren bekende gebouw huisvest tegenwoordig de Faculteit Sociale Wetenschappen en is te vinden op het adres Wassenaarseweg 52.

De vele werken van de Leidsche Mondialen kunnen van maandag 11 februari tot en met vrijdag 10 mei worden bekeken. Deelnemende kunstenaars zijn Carolina d’Andrea, Sylph Barrett, Peter Nas, Lucia Delmiche, Dick Bakhuizen van den Brink, Hennie Ligtrink, Yvonne van Erkel, Lies Vester, Netty Beukers, Annelies van Wijk, Pieter Haanstra, Mélanie Visser-Sier, Jacques van Kampen, Jacqueline Borg, Celine Michel, Reinout van Dijk, Sarah Nielsen, Ineke de Vries en Hanny Verlint.

Naast de schilderijen van genoemde kunstenaars kan er ook van ruimtelijk werk van Netty Beukers, Lucia Delmiche en Ineke de Vries worden genoten.

Radio Sleutelstad – Cultuur071

Op 12 januari 2019 traden Ton Kohlbeck en Ed Dubbeldeman op bij het bekende radioprogramma Cultuur071 op Radio Sleutelstad.

Beluister het interview online:

Aan de orde komen onder andere De Leidsche Mondialen, de expositie “Mondialen aan Zet” en het “Online Kunstarchief”.

Expositie Ellen van Veelen

Binnenkort exposeert Ellen van Veelen, een van de Leidsche Mondialen, een aantal van haar haar mandala’s bij BplusC, locatie bibliotheek Merenwijk. De expositie “Beweging en zoeken naar licht” duurt van 25 februari tot en met 20 april 2019.

Ellen maakt haar mandala’s sinds 1983. In haar opleiding tot gestalt-therapeut leerde ze omgaan met emoties. Het omgaan hiermee met behulp van kleur van zijde, met een naald brengen op een doek van linnen, in de vorm en kleur die op dat ogenblik in je opkomt, met bepaalde technieken, herhalingen, zodat er geleidelijk aan een vorm van meditatie ontstaat.

Druk bezochte nieuwjaarsborrel

De laatste vrijdag van januari was het traditiegetrouw weer tijd voor de jaarlijkse nieuwjaarsborrel. En zoals te doen gebruikelijk vond die weer plaats in het atelier van Dick aan de Haagweg.

En net zo traditiegetrouw waren de Mondialen in groten getale aanwezig. Zo kon worden nagepraat over het grote succes van de op het schaken geïnspireerde tentoonstelling in de Leidse bibliotheek. En kon al vast worden vooruit gekeken naar de komende expositie in het Pieter de la Court gebouw van de faculteit Sociale Wetenschappen.

Tijdens de borrel werd de nieuwjaarstoespraak gehouden door voorzitter Ton Kohlbeck. En hij had een verrassing in petto voor de oprichter van de Leidsche Mondialen, Dick Bakhuizen van den Brink. Want het bestuur had besloten om Dick, vanwege zijn langdurige inzet en verdiensten, te benoemen tot ere-voorzitter voor het leven.

Daarna was het tijd om te proosten op de nieuwe ere-voorzitter en natuurlijk op het nieuwe jaar. Ook was het mogelijk om al vast beelden te zien van het nieuwe online kunstarchief in aanbouw. Door middel van dit nieuwe medium kunnen de werken van de Mondialen digitaal bewaard worden. Iedereen was het er over eens dat het er goed uitzag.

Onder de fraaie klanken van de folktroubadours van Doggy Dike, die vele harten verwarmden met hun Ierse muziek, werd er onder het genot van een drankje nog lang nagepraat over oude en nieuwe plannen.

Nieuwjaarsborrel

Komende vrijdag is het weer zo ver. De altijd druk bezochte, befaamde en veel geroemde Nieuwjaarsborrel van De Leidsche Mondialen is er weer.

Vanaf 16.00 uur zijn alle leden, vrienden en sponsoren van harte welkom in het beroemde atelier van oprichter, oud-voorzitter en ere-lid Dick Bakhuizen van den Brink.

Bastiaan de Wit overleden

Vorige week ontvingen wij het droevige bericht over het plotselinge overlijden van onze collega en kunstvriend Bastiaan de Wit. Bastiaan was een oud-lid van de Leidsche Mondialen.

Door een noodlottig ongeval is hij op 26 december, drie dagen voor zijn 46e verjaardag, door verdrinking om het leven gekomen. De afgelopen weken is hij in Oegstgeest nog enthousiast aan een muurschildering bezig geweest.

Heel droevig zo’n bijzondere, zeer gewaardeerde collega te moeten missen. Wij wensen zijn familie heel veel sterkte toe.

De Leidsche Mondialen aan Zet

De Leidsche Mondialen nodigen u graag uit voor de opening van de thematentoonstelling De Leidsche Mondialen aan Zet. Deze opening vindt plaats op zaterdag 5 januari 2019 om 14.00 uur in de bibliotheek van BplusC aan de Nieuwstraat te Leiden.

Dubbele blindsimultaan bij opening

De opening van de thematentoonstelling wordt opgeluisterd met een dubbele blindsimultaan door grootmeester John van der Wiel. Hij speelt tegen de Leidse topschaakster Leonore Braggaar en burgemeester Henri Lenferink. Tijdens de blindsimultaan kunnen de partijen met commentaar worden gevolgd.

Tata Steel Chess on Tour

De tentoonstelling heeft als thema Schaken en hangt samen met het 100-jarig bestaan van de Schaakvereniging Philidor Leiden. Ter gelegenheid hiervan heeft Philidor Tata Steel Chess on tour uitgenodigd om de 10e ronde van de hoofdgroep, met o.a. wereldkampioen Magnus Carlsen en Anish Giri, in Leiden te spelen. Dit evenement vindt plaats op woensdag 23 januari 2019 vanaf 13.30 uur in de Pieterskerk.

Jos van Kuilenburg- van Pelt

In mei van dit jaar (2018) bereikte de leden van De Leidsche Mondialen heel verdrietig nieuws, Jos van Kuilenburg- van Pelt was onverwacht overleden. Een groot verlies voor haar familie en de mensen die haar kenden, maar ook een verlies voor de kunstwereld van Leiden en omgeving, en ook voor de groep van De Leidsche Mondialen waarvan ze een actief en toegewijd lid was. In het vervolg van dit verhaal wordt duidelijk wat haar betekenis was en is, en welke sterke kanten ze als kunstenaar liet zien. Het verhaal is opgesteld met als basis de informatie die ik tijdens een interview met haar man, Kees van Kuilenburg kreeg. Daarnaast spelen de kunstwerken die ze nalaat natuurlijk een grote rol, en ik kan gelukkig ook putten uit een aantal ontmoetingen en gesprekken die ik met haar had.

Rond haar 17e jaar moest ze vanwege een vervelende ziekte (Tuberculose) naar een sanatorium in Soest, waar ze de tijd kreeg om haar artistieke loopbaan te beginnen. Ze leerde veel van mevrouw Weijers, een schilderes uit Emmen, die haar les gaf in pentekenen en olieverf schilderen. Bij haar opleiding in de jaren 70 voor buurthuiswerk bij de Leidse Jeugd Actie (LJA) leerde ze houtbewerken en solderen.

Jos is eigenlijk heel haar leven in beweging gebleven om haar techniek en vaardigheid verder te ontwikkelen. Eerst zette ze haar creatieve vorming voort toen ze de opleiding van activiteitenbegeleider volgde, een opleiding waar ze jarenlang plezier van had in haar werk. Ze leerde de beheersing van veel verschillende technieken en dat kan je terugzien in de veelheid van kunstvormen die ze met succes beoefende. Lees verder

Dick Bakhuizen Van den Brink

Ieder die hem kent, die hem ontmoet heeft, zal het met me eens zijn. Dick is een gedreven en beminnelijk man. En ook is hij iemand die niet ongezien een ruimte binnenkomt en weer verlaat: hij is aanwezig. Hij is aanwezig als mens en hij is aanwezig als kunstenaar.

Ik (Gerben Ferwerda) had kortgeleden de kans hem te interviewen in zijn atelier aan de Haagweg. Het was niet toevallig dat ik hem ontspannen aantrof met een gitaar in zijn handen, zachtjes mee tokkelend met een plaat van J. J. Cale.Lees verder

Expositie “10 jaar De Leidsche Mondialen” geopend

Rens Heruer opent de expositieZaterdag 4 augustus opende Rens Heruer, voorzitter van de Historische Vereniging Oud Leiden, de expositie “10 jaar De Leidsche Mondialen” in Museum Voorschoten. Hij memoreerde o.a. dat hij nog een klein werkje van de Mondialen in zijn bezit had. Hij had het meegenomen en wilde het graag afstaan voor de expositie. Maar…., het moest daarna wel terugkomen.

De expositie toont het werk van enkele tientallen Leidsche Mondialen. Schilderijen, ruimtelijk werk, alle soorten kunst is te zien. Veel van de tentoongestelde werken zijn ook te koop.

De expositie duurt van 4 augustus tot en met zondag 16 september. Het museum is geopend op woensdag, zaterdag en zondag, van 12.00 tot 17.00 uur. De toegang is gratis.

De Leidsche Mondialen heten u van harte welkom in Museum Voorschoten.

Affiche expositie

Netty Beukers exposeert bij BplusC in de Nieuwstraat

04 juli 2018  – 25 augustus 2018

Netty Beukers maakt al 35 jaar kunst. De veranderingen in het leven in Leiden inspireerde haar bij het maken van haar schilderijen en keramiek.
In het begin aquarelleerde ze en kreeg les bij Ars Aemula Natura. Ze maakte voornamelijk landschappen en bloemen. Later kreeg ze ook olieverflessen en ging ze naar de Vrije Academie in Den Haag, waar ze les kreeg in portret en model. Dat kwam goed van pas in het modelleren met keramiek.
Netty vindt het fijn om plastisch te werken en uit te beelden het dagelijkse leven.

datum: 4 juli tot en met 25 augustus
locatie: locatie Nieuwstraat
Klik hier voor de openingstijden

Update expo’s

Annelies van Wijk exposeert in de maand juli bij Bocconi.

Lies Vester exposeeert in de maand juli bij Us Bertus.

Wil van der Plas exposeeert in juli, augustus en september bij Zorgtalent.

Annelies van Wijk, Hanny Verlint, Jacques van Kampen en Lucia Delmiche exposeren t/m 29 augustus in Gezondheidscentrum Rijnland.

Van 4 augustus t/m 16 september is onze expo in Museum Voorschoten. Alle exposanten ontvangen berichten per email.

In Memoriam: Jos van Kuilenburg

Ineens was daar het onthutsende bericht dat Jos van Kuilenburg was overleden. Onthutsend omdat het zo onverwacht kwam.
Jos was een van de meest actieve leden van De Leidsche Mondialen. Altijd aanwezig op exposities met een of meerdere van haar werken. Altijd bereid om een handje toe te steken als het nodig was.
Vaak kon je Jos ook aantreffen bij de maandelijkse borrel van de Mondialen. Met haar warme persoonlijkheid en haar belangstelling voor andere mensen was ze een geliefd gezicht op die borrels.
Jos was een veelzijdig kunstenaar. Naast ruimtelijk werk maakte Jos ook schilderijen en tekeningen. Vanaf haar 18ejaar was ze al bezig om kennis op te doen van de verschillende disciplines. Dat zorgde voor een hoge kwaliteit van haar werk, hetgeen o.a. tot uiting kwam toen ze de eerste prijs bij de Rembrandt-wedstrijd won.
Jos is 77 jaar geworden.
We zullen Jos missen.

 

Kort overzicht expo’s

Hennie Ligtrink exposeert bij Us Bertus (Doezastraat) tot eind april.

Hanny Verlint exposeert bij Zorgtalent (‘t Gangetje) tot eind juni.

Mélanie Visser Sier exposeert bij Bocconi (Burgsteeg) gedurende de hele maand april.

Carolina D’Andrea, Reinout van Dijk, Celine Michel, Jos van Kuilenburg, Jacques van Kampen en Joy Bleekrode exposeren nog tot 9 mei bij Gezondheidscentrum Rijnland in Leiderdorp.

In het Leidse Volkshuis zullen 19 van onze leden exposeren van 1 mei t/m 30 juni.

De expo in Museum Voorschoten loopt (hoogstwaarschijnlijk) van 4 augustus t/m 16 september.